รักนะเด็กอ้วน

เคยได้ยินน้องๆ เขาปล่อยมุขแซวกันไหมครับ “รักนะเด็กโง่” หรือไม่ก็มุขเลี่ยนๆ แบบ “วันนี้เจ็บเท้าจังเลย ทำไมเหรอ? อ๋อ ก็สะดุดรักเธอไง” “ขอเบอร์หน่อยสิเธอ เบอร์อะไรเหรอ อ๋อ ก็เบอร์ว่ารักแถบไง” ฟังแรกๆ ก็เออนะ น้องๆ มันคิดได้ยังไงเนอะ แล้ววันนึงก็เจอแซวกับตัวเองครับ เพื่อนรุ่นพี่ผมคนนึงก็มาแซว “ว่าไงเด็กอ้วน มีแฟนยัง มีใครมาพูดว่ารักนะเด็กอ้วนมั่งไหม” อืม…นะ โดนจนได้สิเรา (สำหรับคุณผู้อ่านที่ไม่เคยเจอผมในงานมีตติ้งที่เมืองไทย ขอแจ้งว่าผมหนัก 110 กิโลกรัม และสูง 181 ซม. ครับ)

คำว่า “เด็กอ้วน” เป็นคำที่โดน (แสลง) ใจผมมากเลยครับ ตั้งแต่เกิดมาผมไม่ใช่คนน้ำหนักเยอะอะไรครับ เพิ่งมาเพิ่มเอาๆ เมื่อ 5-6 ปีก่อนนี้เอง น้ำหนักเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เพราะเรียนและทำงานเครียดมาก ยิ่งเครียดก็ยิ่งกิน ยิ่งกินก็ยิ่งเสียเงินและอ้วน ยิ่งอ้วนก็ยิ่งเครียด จน กลายเป็น “จน-เครียด-อ้วน(กินเหล้า)” ไปซะงั้น

แต่ยังดีที่คนแซวเขาแซวว่า “เด็กอ้วน” ผมก็เลยรู้สึกว่าตัวเองคงไม่แก่เกินที่จะกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง และการเป็นเด็กก็น่าจะเป็นหนึ่งข้ออ้างที่ดีที่ผมจะบอกเจ้านายว่าต่อไปนี้ผมจะออกจากออฟฟิศ 6 โมงตรง เพื่อไปยืดเส้นยืดสายออกกำลังกาย และเริ่มต้นไดเอ็ทครั้งใหม่อีกครั้ง และเพื่อเป็นการให้กำลังใจตัวเองในการที่จะเริ่มต้นลดความอ้วนตามที่เพื่อนๆ และคุณ Kan ได้เริ่มแนะนำมาในคำถามของผมที่ว่า ถ้าผมกำลังคิดจะลดความอ้วน ผมควรจะเริ่มต้นอย่างไร? ว่าผมควรจะมีสามอย่างนี้ คือ “อาหาร + ออกกำลังกาย + กำลังใจค่ะ” 

เมื่อเริ่มคิดได้ว่าจะออกกำลังกาย ควบคุมอาหาร และหากำลังใจ ก็เลยต้องทำอะไรสักอย่างที่เป็นการสัญญิงสัญญากับตัวเองสักหน่อย นั่นก็คือการประกาศต่อหน้าทุกคนในบล็อกเลยว่าผมจะลดความอ้วนเพื่อสุขภาพ และจะทำให้ได้ด้วย

ผมได้เอาเรื่องนี้บอกเพื่อนๆ เป็นข้ออ้างในการจะออกจากออฟฟิศเวลา 6 โมงตรงเผง แต่เพื่อนๆ ทีมงาน ก็บอกว่าเอาสิสนุกดี ทำไมไม่ให้เพื่อนๆ ในรู้รอบเป็นคนแนะนำผมบ้างว่าผมจะลดน้ำหนักได้อย่างไร? อืม น่าคิดนะครับ ผมก็เลยจัดทำมันเป็นเรื่องเป็นราวบน Yahoo! รู้รอบซะเลย กล่าวคือ…ต่อไปนี้ผมจะเข้ามาอัพเดทเรื่องการลดน้ำหนัก และทำให้สุขภาพร่างกายแข็งแรงขึ้น โดยผมขอให้เพื่อนๆ ที่มีความรู้ทางด้านนี้ช่วยกันแนะนำผมเข้ามาผ่านทางคำถามของผม ที่ผมจะถามไปเรื่อยๆ ว่าทำอย่างไรดี กินอาหารอย่างไร ออกกำลังกายแค่ไหนที่จะเหมาะสมกับผม

ผมจะลองดูสัก 3 เดือนครับ ลองดูซิว่า 110 กิโลฯ จะเหลือสักเท่าไหร่ เพื่อนๆ ใน Yahoo! รู้รอบช่วยผมด้วย!

ท้ายสุดคือรูปผมในปัจจุบันครับ และทำยังไงที่จะกลับไปเหมือนสมัย 10 ปีก่อนได้

pingpong  pingpong21

If you enjoyed this post, make sure you subscribe to my RSS feed!
  1. เป็นหนึ่งกำลังใจค่ะ
    ต้องอดทนเยอะๆนะคะ
    สู้ๆ

    Comment posted on July 11th, 2008 at 10:49 am by muimeow
  2. ต้องลองอกหักดูสักที แล้วก็จะผอมเอง อิอิ…

    Comment posted on July 11th, 2008 at 11:15 am by Nat
  3. ปิงปองชุบแป้งทอด จะกลายเป็น ปิงปองธรรมดา..เอาใจช่วยนะจ๊ะ อดทนและทนต่อไป จนกว่าจะถึงวันนั้นจ้า..ห้ามตบะแตก..อิอิ

    Comment posted on July 11th, 2008 at 11:22 am by Nat
  4. ตอนนี้ก็ยังไม่อ้วนน่าเกลียดนะคะ กำลังเป็นหุ่นเสี่ยดีออก

    แต่ถ้าอยากหล่ออย่างสามัญชนทั่วไป สัก 90-100kg. ก็เริ่มใช้ได้แล้ว

    และถ้าอยากเป็นนายแบบก็ 70-80kg. ค่ะ :)

    Comment posted on July 11th, 2008 at 11:43 am by Love Love
  5. 5555555 น่าฉงฉานอาปิง อีจิงๆๆๆ มาให้กำลังใจ บึ๋ดจ้ำบึ๋ดจ้ำบึ๊ดจ้ำหม่ำ บึ๊ดจ้ำบึ๊ดออกแรงไปเรื่อยๆก็ไม่จ้ำหม่ำแล้วจ้า…

    Comment posted on July 11th, 2008 at 7:37 pm by Ben
  6. ขอบคุณนะครับทุกคน ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยครับกับการลดความอ้วน + เรียกเรตติ้งแบบนี้ เครียดเหมือนกันนะ แต่ครั้งนี้ตั้งใจจะทำให้ได้ครับ ตอนนี้ผมได้วางโปรแกรมการกินและการออกกำลังกายแล้วครับ หนักใช้ได้เลยสำหรับผม แต่ก็ท้าทายดีครับ เดี๋ยวมาอัพเดทกันต่อ

    Comment posted on July 12th, 2008 at 10:44 am by ปิงปอง
  7. เจอคุณปิงปองเมื่อคราวมิตติ้งที่เมืองไทยครั้งล่าสุดไม่นานมานี้ รู้สึกว่าคุณตัวเล็กกว่าในรูปนะ แต่เอาใจช่วยค่ะ ขอให้ลดให้ได้ แต่ถ้าพยายามแล้วก็ยังไม่ลด อาจจะตัองไปปรึกษาหมอนะ

    Comment posted on July 13th, 2008 at 8:30 pm by Jo Konthai
  8. คุณปิงปองดูกังวลเกี่ยวกับความอ้วนนะครับ ตั้งแต่ถามคำถามนานมาแล้ว หากมีอย่างที่คุณ Kan บอกแล้วทั้งอาหาร ออกกำลังกาย กำลังใจ ยังไม่ลดลง คงต้องมาช่วยกันแล้วล่ะ

    หากอยากพบคุณหมอแนะนำให้พบ คุณหมอที่เชี่ยวชาญด้านระบบต่อมไร้ท่อนะครับ (Endocrinologist)

    เป็นกำลังใจให้นะครับ :)

    Comment posted on July 13th, 2008 at 11:32 pm by ยอดคุง

โพสต์ความเห็น

ต้องใส่
ต้องใส่, (ไม่มีคนเห็น)